Renowacja mebli Poznań UAM – witryny orzechowe

 


 

Renowacja mebli Poznań Uniwersytet Adama Mickiewicza

Witryny orzechowe przyjechały do naszej pracowni renowacji mebli w stanie dostatecznym. Meble powstały w drugiej połowie XX wieku i były wzorowane na oryginalnych, zachowanych w innych pomieszczeniach uniwersyteckich. Fornir który został położony na witrynach odchodził na tyle że trzeba było prze-fornirować obydwa boki w każdej witrynie, było to dość trudne zadanie i wymagające dużego doświadczenia, zniszczone podstawy a konkretnie ozdobne  żyłki mahoniowe  zostały także wymienione na nowe. Po tych dość żmudnych i pracochłonnych  zadaniach zostało szlifowanie i normalne prace stolarskie typu dopasowywanie drzwi, wzmacnianie konstrukcji itp. Witryny wykończyliśmy politurą na wysoki połysk, zachowując dawne technologie i technikę nakładania.

 

 

 

Politura

Politura – spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna.Technika wykańczania powierzchni zwana politurowaniem, znana jest od XVII w. W Polsce ten rodzaj wykończenia rozpowszechnił się w latach 20.-30. XIX w.Każdy meblarz ma swój przepis na sporządzenie politury. Np.: 250 g szelaku w płatkach wsypać do słoja, zalać 750g alkoholu absolutnego (odwodnionego) i szczelnie zamknąć. Wstrząsać roztworem wiele razy w ciągu dnia, aż do całkowitego rozpuszczenia. Szelak często jest jeszcze zanieczyszczony więc należy go przed użyciem dokładnie przefiltrować. Najczęściej stolarze używają kilku stężeń (3-4) politury do całkowitego wykończenia powierzchni, źródło Wikipedia.


Szelak

Szelak – odmiana żywicy naturalnej, pozyskiwanej z wydzieliny owadów  (Lac laccifer) zwanych czerwcami, od czerwonego koloru, żyjących w Indiach i Tajlandii na drzewach zwanych popularnie szelakowymi.Cały cykl życia czerwców trwa ok. 6 m-cy. Odżywiają się sokiem wysysanym spod kory, produkując szelak jako ochronną skorupkę dla larw. Absorbują go do momentu śmierci z przejedzenia. Każda samica przed śmiercią składa ok. 1000 jajeczek. Sok z drzewa przechodzi chemiczną transformację w ciele owada i w końcu jest wydalany. W kontakcie z powietrzem formuje się twarda skorupka, która pokrywa cały rój łącznie z gałązkami. Zbiera się całe gałązki i przetwarza w zakładach, gdzie szelakowa skorupka jest oddzielana od gałązek i mielona. W tym stadium szelak stanowi mieszankę żywicy, kawałków gałązek, szczątków owadów i innych zanieczyszczeń. Po zmieleniu i przesianiu szelak jest moczony w wodzie przez kilka godzin. Następnie namoczony szelak ugniata się stopami w celu otwarcia ziarenek, z których wydostanie się barwnik oraz oddzielenia szczątków owadów od żywicy. Jednolitą masę płucze się aby usunąć barwnik i pianę. Szelak, który zostanie na dnie zbiorników, jest suszony na słońcu.W zależności od rodzaju drzewa szelak jest koloru od żółtego do czerwono-brązowego. Jest to półprodukt, z którego po oczyszczeniu i wybieleniu produkuje się szelak pomarańczowy i bezbarwny. Występuje on w postaci błony, która jest cięta na mniejsze kawałki. W handlu znany pod różnymi nazwami (w zależności od koloru): lemon, orange, rubin.W Indiach żywica ta od starożytności stosowana jest jako barwnik do farbowania ubrań. Od XVII wieku ceniony środek do wykończania powierzchni mebli, a także składnik werniksów, laku i lakieru lutniczego.